لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..DOC) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 36 صفحه
قسمتی از متن word (..DOC) :
آموزش مهارتهای نگهداری و تعمیرات (نت)
در سالهای اخیر، گرایش به سمت بهره وری بیشتر و تولید با اثر بخشی بهتر هزینه باعث دستیابی به ماشین آلاتی با مکانیزمهای پیچیده تر و قابل بهره برداری در سرعتهای بالاتر شده است. در این شرایط، تواناییها و مهارتهای کارکنان بخش تولید و بخش نت هر دو در اغلب موارد محدود به امور و تکنولوژیهای مرتبط با زیمنه های خاص مسئولیتهای خودشان می باشد. در چنین فضایی یک سیستم فراگیر TPM در سطح شرکت موفق نخواهد بود.
TPM به مهارت های بالا در امور نت نیازمند است
به منظور اجرای موفقیت آمیز فعالیت های TPM، به نحوی که در فصول گذشته تشریح گردیدند، شرکتها نیازمند به پرسنلی با مهارت های بالا در امور نت و امور مرتبط با ماشینآلات و تجهیزات می باشند. اپراتورها، یعنی کارگران ردیف اول خط تولید باید به صورتی نزدیک و مرتبط، با ماشینآلات خودشان آشنایی حاصل نموده و مهارتها و تخصص خود را در نحوه نگهداری و تعمیر و همچنین بهره برداری از ماشین توسعه و تکامل بخشند. در عین حال لازم است که کارکنان بخش نت نیز به یادگیری و کسب مهارتها و تخصصهای پیشرفته و کاربرد آنها به منظور مقابله با مسائل فنی ماشینآلات علاقمندی داشته باشند.
در مباحث برنامه های آموزشهای نگهداری و تعمیرات که در این فصل ارائه می گردند، فلسفه سنتی “من بهره برداری می کنم – تو تعمیر می کنی” به تدریج محو شده و جای خود را با این تفاهم که یک سیستم موفق TPM نیازمند به همکاری همگانی می باشد تعویض می نماید.
مسئولیتهای کارگران خط تولید و کارکنان بخش نت
کارگران خط تولید باید ساختار و عملکردهای ماشینهای تولیدی را به حد کافی بدانند تا بتوانند آنها را به خوبی مورد کاربرد و بهره برداری قرار دهند. در این راستا مسئولیت اولیه آنها حفظ و نگهداری شرایط بنیانی ماشین از طریق بازرسیهای متعارف روزانه، تمیزکاری، روانکاری و محکم کردن پیچ و مهره ها می باشد. در مقابل، لازم است که کارکنان بخش نت نیز از مهارتها و تخصصهای کافی در حدی که کارکنان تولید به آنها اطمینان داشته باشند برخوردار باشند، تا بدینوسیله ارتباط و همکاری موفقیت آمیز بخشهای تولید و نت تضمین شود.
کارگران خط تولید مشابه رانندگان خودرو هستند
با مقایسه کارگران تولیدی با رانندگان خودرو و مقایسه کارگران نت با مکانیک های تعمیرکار خودروها، نقش ارتباطی بین این دو گروه از کارکنان بهتر روشن می شود. یک راننده که در اول وقت کار رانندگی خودروی خود را آغاز می نماید، قابل مقایسه با اپراتوری است که تجهیزات و ماشینآلات تحت نظر خود را در اول صبح مورد بازرسی قرار می دهد. یک راننده، حتی قبل از بازکردن درب اتومبیل، احتمالاً ابتدا نگاهی به وضعیت بدنه اتومبیل می اندازد، به فشار باد داخل چرخها توجه می نماید، شیشه جلو و چراغها را تمیز می نماید و در صورتی که اشکالاتی را مشاهده نماید به آنها توجه می نماید.
ممکن است یک راننده، قبل از روشن کردن موتور، توجهی به وضعیت موتور داشته باشد و بررسی های ساده ای نظیر بررسی سطح آب رادیاتور، کیفیت و سطح روغن موتور و شرایط تسمه پروانه ها را به عمل آورد و در صورتی که در این موارد اشکال یا کمبودی را مشاهده نماید به رفع و رجوع آن بپردازد. در هر صورت، اگر راننده برای مثال مشاهده نماید که از رادیاتور آب نشت می کند، آنگاه لازم خواهد بود که خودرو را برای تعمیر به تعمیرگاه ببرد.
یک راننده خوب، علاوه بر بررسی های فوق، در ضمن رانندگی به نشان دهنده های وضعیت عملکرد خودرو که در روبروی او قرار دارد، نظیر عقربه سرعت نما، پرکننده باطری، وضعیت کار چراغهای راهنما و چراغهای ترمز توجه می نماید. گو اینکه یک راننده ممکن است تعمیرات ساده ای نظیر جا به جا کردن چرخها و تنظیم کشش تسمه پروانه ها را شخصاً انجام دهد، ولی تخصص و دانش فنی یک مکانیک اتومبیل را برای انجام عملیات تعمیری اساسی تر و پیچیده تر احتیاج خواهد داشت.
چهار وظیفه اصلی اپراتور
مشابه وطایف یک راننده، یک اپراتور ماشین تولیدی به منظور عملکرد سالم ماشین، چهار عمل ساده نت را روی ماشین اعمال می کند:
در موقع راه اندازی ماشین به نکات خاص در مورد شرایط و عملکرد ماشین توجه نموده، وضعیت روغن هیدرولیک در سیستم هیدرولیک، شدت جریان برق، لرزشهای غیرطبیعی و سایر شرایط نامساعد و یرطبیعی ماشین را مورد بررسی قرار می دهد.
در فواصل معین زمانی میزان حرارت و سرعت و نظایر این عوامل را در ضمن بهره برداری از ماشین بررسی نموده و مستمراً به موضوع لرزشهای غیر طبیعی و سروصداهای غیر معمول در ماشین توجه دارد.